สดุดี

1ข้าแต่พระเจ้า พระเจ้าแห่งการแก้แค้น ข้าแต่พระเจ้าแห่งการแก้แค้นขอทรงทอแสงออกไป

2ข้าแต่ผู้พิพากษาโลก ขอทรงลุกขึ้น ให้คนโอหังได้รับผลสนองอันสมกับเขา

3ข้าแต่พระเจ้า คนอธรรมจะนานเท่าใด คนอธรรมจะลิงโลดอยู่นานเท่าใด

4เขาพล่าม เขาพูดอย่างจองหอง คนกระทำชั่วทั้งปวง เขาโอ้อวด

5ข้าแต่พระเจ้า เขาขยี้ประชากรของพระองค์ และทำมรดกของพระองค์ให้ทุกข์ยาก

6เขาสังหารแม่ม่ายและคนต่างด้าว และกระทำฆาตกรรมลูกกำพร้า

7และเขากล่าวว่า <<พระเจ้าไม่แลเห็น พระเจ้าของยาโคบไม่หยั่งรู้>>

8คนเขลาที่สุดของประชาชนเอ๋ย จงเข้าใจเถิด คนโง่ทั้งหลาย เมื่อไรเจ้าจึงจะฉลาด

9พระองค์ผู้ทรงปลูกหู พระองค์จะไม่ทรงได้ยินหรือ พระองค์ผู้ทรงปั้นตา พระองค์จะไม่ทรงเห็นหรือ

10พระองค์ผู้ทรงตีสอนบรรดาประชาชาติ พระองค์จะไม่ทรงขนาบหรือ คือพระองค์ผู้ทรงสอนความรู้ให้มนุษย์

11พระเจ้าทรงทราบความคิดของมนุษย์ ว่าเป็นแต่เพียงลมหายใจ

12ข้าแต่พระเจ้า คนที่พระองค์ทรงตีสอนนั้น ก็เป็นสุข คือคนที่พระองค์ทรงสอนด้วยพระธรรมของพระองค์

13เพื่อจะให้เขาพักจากวันลำบาก จนกว่าจะขุดบ่อไว้ให้คนอธรรม

14เพราะพระเจ้าจะไม่ทอดทิ้งประชากรของพระองค์ พระองค์จะไม่ทรงสละมรดกของพระองค์

15เพราะความยุติธรรมจะกลับไปหาความชอบธรรม และบรรดาคนเที่ยงธรรมในใจจะติดตามไป

16ผู้ใดลุกขึ้นต่อต้านคนโหดร้ายแทนพระเจ้า ผู้ใดยืนต่อสู้คนกระทำความชั่วแทนพระเจ้า

17ถ้าพระเจ้ามิใช่ความอุปถัมภ์ของข้าพเจ้า วิญญาณของข้าพเจ้าคงอยู่ในความสงัดในป่าช้า

18เมื่อข้าพเจ้าได้คิดว่า <<เท้าของข้าพลาด>> ข้าแต่พระเจ้า ความรักมั่นคงของพระองค์ยึดข้าพระองค์ไว้

19เมื่อความกังวลในใจของข้าพระองค์มีมาก การเล้าโลมของพระองค์ก็หนุนจิตใจของ ข้าพระองค์ให้ชื่นบาน

20ผู้ปกครองที่โหดร้ายจะร่วมมิตรกับพระองค์ได้หรือ คือผู้ที่ใช้กฎเกณฑ์ประกอบการชั่วร้าย

21เขาทั้งหลายผูกมิตรกันต่อสู้ชีวิตของคนชอบธรรม และปรับโทษคนไร้ผิดถึงตาย

22แต่พระเจ้าทรงเป็นที่กำบังเข้มแข็งของข้าพเจ้าแล้ว และพระเจ้าของข้าพเจ้าเป็นพระศิลาที่ลี้ภัยของข้าพเจ้า

23พระองค์จะทรงนำความบาปผิดของเขากลับมาสนองเขา และทรงผลาญเขาเสียเพราะความโหดร้ายของเขา พระเจ้าของเราจะทรงผลาญเขาเสีย