สดุดี

1ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงเงี่ยพระกรรณตอบข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ยากจนและขัดสน

2ขอทรงสงวนชีวิตข้าพระองค์ไว้เพราะข้าพระองค์เป็นธรรมิกชน ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ขอทรงช่วยผู้รับใช้ ของพระองค์ผู้วางใจในพระองค์

3ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงพระกรุณาต่อข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ร้องทูลต่อพระองค์วันยังค่ำ

4ขอทรงให้จิตใจผู้รับใช้ของพระองค์ยินดี ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์ตั้งใจแน่วแน่ในพระองค์

5ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะพระองค์ประเสริฐและทรงพร้อมที่จะประทานอภัย อุดมด้วยความรักมั่นคงต่อบรรดาผู้ร้องทูลพระองค์

6ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงเงี่ยพระโสตฟังคำทูล อธิษฐานของข้าพระองค์ ขอทรงสดับเสียงร้องทูลวิงวอนของข้าพระองค์

7ในวันลำบากของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ร้องทูลพระองค์ เพราะพระองค์ทรงตอบข้าพระองค์

8ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ในบรรดาพระไม่มีผู้ใดเหมือนพระองค์ และไม่มีกิจการใดๆเหมือนพระราชกิจของพระองค์

9ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า บรรดาประชาชาติที่พระองค์ทรงสร้าง จะมากราบลงต่อพระองค์ และจะเทิดทูนพระนามของพระองค์

10เพราะพระองค์ใหญ่ยิ่งและทรงกระทำการอัศจรรย์ พระองค์แต่องค์เดียวทรงเป็นพระเจ้า

11ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงสอนพระมรรคาของพระองค์แก่ข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะดำเนินในความจริงของพระองค์ ขอทรงสำรวมใจของข้าพระองค์ให้ยำเกรงพระนามของพระองค์

12ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์โมทนาพระคุณพระองค์ด้วยสิ้นสุดใจ และข้าพระองค์จะเทิดทูนพระนามของพระองค์เป็นนิตย์

13เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ที่ทรงมีต่อ ข้าพระองค์นั้นใหญ่ยิ่งนัก และพระองค์ทรงช่วยกู้จิตวิญญาณของข้าพระองค์จาก ที่ลึกของแดนผู้ตาย

14ข้าแต่พระเจ้า คนหยิ่งยโสได้ลุกขึ้นต่อสู้ข้าพระองค์ หมู่คนไร้ความปรานีเสาะชีวิตข้าพระองค์ เขามิได้ประดิษฐานพระองค์ไว้ตรงหน้าเขา

15ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า แต่พระองค์ทรงเป็นพระเจ้ากอปรด้วยพระกรุณาและพระเมตตา ทรงกริ้วช้า และอุดมด้วยความรักมั่นคง และความสัตย์สุจริต

16ขอทรงหันมาเมตตาข้าพระองค์ ขอประทานพระกำลังแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ และขอทรงช่วยชีวิตบุตรชายของหญิงคนใช้ของพระองค์

17ขอประทานหมายสำคัญแห่งความโปรดปรานของพระองค์แก่ข้าพระองค์ เพื่อคนที่เกลียดชังข้าพระองค์จะเห็น และจะได้อาย ข้าแต่พระเจ้า เพราะพระองค์ได้ทรงช่วยข้าพระองค์และทรงเล้าโลมข้าพระองค์