1ข้าแต่พระเจ้า ขออย่าทรงนิ่งอยู่ ข้าแต่พระเจ้า ขออย่าทรงเงียบและเฉยอยู่
2เพราะนี่แน่ะ ศัตรูของพระองค์สับสนอลหม่าน บรรดาผู้ที่ชังพระองค์ได้ยกศีรษะของเขาขึ้น
3เขาวางแผนการแยบคาย สู้ประชากรของพระองค์ เขาปรึกษากันสู้ผู้ที่พระองค์ทรงทะนุถนอม
4เขาพูดว่า <<มาเถิด ให้เรากวาดเขาออกจากการเป็นประชาชาติ อย่าให้ระลึกถึงชื่ออิสราเอลอีกต่อไป>>
5เออ เขาปองร้ายเป็นใจเดียวกัน เขาทำพันธสัญญาสู้พระองค์
6คือ เต็นท์ของเอโดมและคนยิชมาเอล โมอับและคนฮาการ์
7เกบาล อัมโมน และอามาเลค ฟีลิสเตียกับชาวเมืองไทระ
8อัสซีเรียก็สมทบเขาด้วย เขาเป็นแขนของลูกหลานของโลต
9ขอทรงทำกับเขาอย่างพระองค์ทรงกระทำกับ มีเดียน อย่างที่ทำกับสิเสราและยาบินที่แม่น้ำคีโชน
10ผู้ถูกทำลายที่ตำบลเอนโดร์ ผู้กลายเป็นปุ๋ยของที่ดิน
11ขอทรงทำขุนนางของเขาเหมือนโอเรบและเศเอบ ทำเจ้านายทั้งสิ้นของเขาเหมือนเศบาร์และ ศาลมุนนา
12ผู้ที่กล่าวว่า <<ให้เราเอาทุ่งหญ้าของพระเจ้า มาเป็นกรรมสิทธิ์ของเราเถิด>>
13ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงทำเขาให้เหมือนผงคลี ที่วนเวียนเหมือนแกลบต่อหน้าลม
14อย่างไฟเผาผลาญป่าไม้ อย่างเปลวเพลิงที่ให้ภูเขาลุกโพลง
15ขอทรงติดตามเขาไปด้วยพายุของพระองค์ และทรงทำให้เขาคร้ามกลัวด้วยวาตะ
16ทรงให้หน้าของเขามีความอาย ข้าแต่พระเจ้า เพื่อเขาจะได้แสวงพระนามของพระองค์
17ขอให้เขาอับอาย และกลัวอยู่เป็นนิตย์ ให้เขาอดสูและพินาศไป
18ให้เขาทั้งหลายทราบว่าพระองค์ผู้เดียว ผู้ทรงพระนามว่าพระเยโฮวาห์ ทรงเป็นผู้สูงสุดเหนือแผ่นดินโลกทั้งสิ้น