สดุดี

1ข้าแต่พระเจ้า พวกต่างศาสนาได้เข้าในมรดกของพระองค์ เขาได้ทำให้พระวิหารศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์มีมลทิน เขาได้ทำให้เยรูซาเล็ม เป็นที่ปรักหักพัง

2เขาให้ศพผู้รับใช้ของพระองค์ เป็นอาหารแก่บรรดานกในอากาศ ให้เนื้อของธรรมิกชนของพระองค์แก่สัตว์ป่าแห่งแผ่นดินโลก

3เขาได้เทโลหิตของคนเหล่านั้นออกมาอย่างน้ำ รอบเยรูซาเล็ม จนไม่มีคนฝังศพ

4เราเป็นที่เย้ยหยันแก่เพื่อนบ้านของเรา คนที่อยู่รอบเราก็เยาะและเย้ย

5ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงกริ้วอีกนานเท่าใด เป็นนิตย์หรือพระเจ้าข้า พระพิโรธอันหวงแหนของพระองค์จะไหม้ดังไฟไปอีกนานเท่าใด

6ขอทรงเทความกริ้วของพระองค์ลงเหนือบรรดาประชาชาติ ที่ไม่รู้จักพระองค์ และเหนือราชอาณาจักรทั้งหลาย ที่ไม่ร้องทูลออกพระนามของพระองค์

7เพราะเขาทั้งหลายได้ผลาญยาโคบ และกระทำให้ที่อาศัยของเขาร้างเปล่า

8ขออย่าทรงถือเอาความบาปผิด ของบรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลาย เพื่อลงโทษข้าพระองค์ทั้งหลาย ขอความสังเวชของพระองค์ เร่งมาพบข้าพระองค์ทั้งหลาย เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายตกต่ำมาก

9ข้าแต่พระเจ้าแห่งความรอดของข้าพระองค์ทั้งหลาย ขอทรงช่วยข้าพระองค์ เพราะเห็นแก่พระสิริแห่งพระนามของพระองค์ ขอทรงช่วยกู้ข้าพระองค์และอภัยบาปของข้าพระองค์ เพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์

10ควรหรือที่บรรดาประชาชาติจะกล่าวว่า <<พระเจ้าของเขาอยู่ที่ไหน>> ขอให้การแก้แค้นแห่งโลหิตผู้รับใช้ของพระองค์ที่ไหลออกมา จงปรากฏในท่ามกลางประชาชาติต่อหน้าต่อตาข้าพระองค์ทั้งหลาย

11ขอให้เสียงคร่ำครวญของบรรดาเชลย มาอยู่ต่อพระพักตร์พระองค์ ด้วยพระกรทรงฤทธิ์ของพระองค์ ขอทรงสงวนคนเหล่านั้นที่ต้องถึงตาย

12ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงตอบแทนการที่เขาได้เย้ยหยันต่อพระองค์ สักเจ็ดเท่า ณ ทรวงอกเพื่อนบ้านของข้าพระองค์

13แล้วข้าพระองค์ทั้งหลายประชากรของพระองค์ ฝูงแพะแกะแห่งทุ่งหญ้าของพระองค์ จะโมทนาพระคุณพระองค์เป็นนิตย์ ข้าพระองค์ทั้งหลายจะกล่าวสรรเสริญ พระองค์ตลอดทุกชั่วชาติพันธุ์