1ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงสดับเสียงของข้าพระองค์เมื่อข้าพระองค์ร้องทุกข์ ขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์ไว้จากความคิดกลัวศัตรู
2ขอทรงซ่อนข้าพระองค์ไว้จาก การหารืออย่างลับๆของคนโหดร้าย จากการปองร้ายของคนกระทำผิด
3ผู้ลับลิ้นของเขาอย่างลับดาบ ผู้เอาคำขมขื่นเล็งอย่างลูกธนู
4ยิงออกมาจากที่ซุ่มยังคนปราศจากตำหนิ ยิงเขาทันทีและอย่างไม่กลัวเกรง
5เขายึดจุดประสงค์ชั่วของเขาไว้มั่น เขาพูดถึงการวางกับดักอย่างลับๆ คิดว่า <<ใครจะเห็นเขาทั้งหลายได้
6เขาทั้งหลายค้นหาความบาปผิด เราคิดแผนการปองร้ายขึ้นอย่างฉลาด>> เพราะความคิดภายในและจิตใจของมนุษย์นั้นลึกล้ำนัก
7แต่พระเจ้าจะทรงยิงธนูใส่เขา เขาจะบาดเจ็บทันที
8เพราะว่าเขาทำให้ลิ้นของเขาเป็นสิ่งสะดุดแก่เขาเอง ทุกคนที่เห็นเขาจะสั่นศีรษะ
9แล้วทุกคนจะกลัวเกรง เขาจะบอกถึงกิจการของพระเจ้า และตรึกตรองถึงสิ่งนั้นที่พระองค์ได้ทรงกระทำแล้ว
10ให้คนชอบธรรมเปรมปรีดิ์ในพระเจ้า และลี้ภัยอยู่ในพระองค์ ให้คนที่เที่ยงธรรมในจิตใจอวดอ้างพระองค์