สุภาษิต

1อย่าคิดริษยาคนชั่ว หรือปรารถนาอยู่ร่วมกับเขา

2เพราะว่าใจของเขาคิดประกอบการทารุณ และริมฝีปากของเขาพูดการประทุษร้าย

3เรือนนั้นเขาสร้างกันด้วยปัญญา และสถาปนามันไว้ด้วยความเข้าใจ

4โดยความรู้บรรดาห้องก็เต็มไปด้วยความมั่งคั่ง ล้วนประเสริฐและเพลิดเพลินทั้งสิ้น

5คนฉลาดมีกำลังมาก และคนมีความรู้ก็เพิ่มกำลังขึ้น

6เพราะว่าโดยการนำที่ฉลาด เจ้าก็เข้าสงครามได้ และด้วยมีที่ปรึกษามากๆ ก็มีชัยชนะ

7สำหรับคนโง่นั้นปัญญาสูงเกินไป ที่ประตูเมืองเขาไม่อ้าปากพูด

8บุคคลผู้กะแผนงานทำความชั่ว เขาเรียกกันว่าคนเจ้าเล่ห์

9การคิดประดิษฐ์ความโง่เป็นบาป และคนมักเยาะเย้ยเป็นที่น่าเกลียดน่าชังแก่มนุษย์

10ถ้าเจ้าท้อใจในวันเคราะห์ร้าย กำลังของเจ้าก็น้อย

11จงช่วยบรรดาผู้ที่ถูกนำไปสู่ความมรณา จงช่วยยึดบรรดาผู้ที่ตุปัดตุเป๋ไปเพื่อถูกฆ่า

12ถ้าเจ้าจะว่า <<ดูเถิด เราไม่รู้เรื่องนี้เลย>> พระองค์ผู้ทรงชั่งใจจะไม่ทรงเพ่งเล็งเห็นหรือ พระองค์ผู้ทรงเฝ้าวิญญาณอยู่เหนือเจ้าจะไม่ทราบหรือ และพระองค์จะไม่ทรงเรียกเอาจากคนตามการ กระทำของเขาหรือ

13บุตรชายของเราเอ๋ย จงรับประทานน้ำผึ้งเพราะเป็นของดี และน้ำผึ้งที่หยดจากรวงนั้นมีรสหวาน

14จงรู้เถอะว่าปัญญาก็เป็นเช่นนั้นแก่วิญญาณ ถ้าเจ้าพบปัญญา ก็จะมีอนาคต และความหวังของเจ้าจะไม่ถูกตัดออก

15อย่าหมอบคอยอย่างคนชั่วร้ายเพื่อต่อสู้กับที่อาศัย ของคนชอบธรรม อย่าทำทารุณแก่เรือนของเขา

16เพราะคนชอบธรรมล้มลงเจ็ดครั้งแล้วก็ลุกขึ้นอีก แต่คนชั่วร้ายจะถูกความลำบากยากเย็นคว่ำลง

17อย่าเปรมปรีดิ์เมื่อศัตรูของเจ้าล้ม และอย่าให้ใจของเจ้ายินดีเมื่อเขาสะดุด

18เกรงว่าพระเจ้าจะทอดพระเนตรและไม่ทรงพอพระทัย และทรงหันความกริ้วจากเขาเสีย

19เจ้าอย่ากระวนกระวายเพราะคนกระทำบาป และอย่ามีใจริษยาคนชั่วร้าย

20เพราะคนชั่วไม่มีอนาคต ประทีปของคนชั่วร้ายจะถูกดับเสีย

21บุตรชายของเราเอ๋ย จงยำเกรงพระเจ้าและพระราชา อย่าขัดพระทัยของทั้งสองพระองค์เลย

22เพราะภัยพิบัติจากพระองค์ทั้งสองจะอุบัติขึ้นโดยพลัน และผู้ใดจะทราบถึงความพินาศที่จะมาจากพระองค์ทั้งสอง

23ข้อความเหล่านี้เป็นคำกล่าวของปราชญ์ด้วย การลำเอียงในการตัดสินนั้นไม่ดีเลย

24บุคคลผู้กล่าวแก่คนชั่วร้ายว่า <<เจ้าไร้ความผิด>> จะถูกชนชาติทั้งหลายแช่งและประชาชาติรังเกียจ

25แต่บรรดาผู้ขนาบเขาจะมีความปีติยินดี และพรอันดีจะมีอยู่กับเขา

26ผู้ให้คำตอบที่ถูก จะจุบริมฝีปาก

27จงเตรียมงานของเจ้าที่ภายนอก ทำทุกอย่างของเจ้าให้พร้อมที่ในนา และหลังจากนั้นก็จงสร้างเรือนของเจ้า

28อย่าเป็นพยานปรักปรำเพื่อนบ้านของเจ้าอย่างไม่มีเหตุ และอย่าล่อลวงด้วยริมฝีปากของเจ้า

29อย่ากล่าวว่า <<ข้าจะทำแก่เขาอย่างที่เขาได้ทำแล้วแก่ข้า ข้าจะทำตอบแก่เขาอย่างที่เขาได้กระทำ>>

30เราผ่านไปที่ไร่นาของคนเกียจคร้าน ข้างสวนองุ่นของคนที่ไร้สามัญสำนึก

31และนี่แน่ะ มีตำแยงอกเต็มไปหมด และแผ่นดินก็เต็มไปด้วยต้นเหงือกหนาม และกำแพงหินของมันก็พังลง

32แล้วเราได้เห็นและพิเคราะห์ดู เรามองดูและได้รับคำสั่งสอน

33<<หลับนิด เคลิ้มหน่อย กอดมือพักนิดหน่อย>>

34แล้วความจนจะมาหาเจ้าอย่างขโมย ความขัดสนอย่างคนถืออาวุธ