มีคาห์

1วิบัติแก่ผู้ที่เตรียมการอธรรม และคิดกระทำความชั่วอยู่บนที่นอนของตน พอรุ่งขึ้นเช้าก็ออกไปกระทำ เพราะว่าการนั้นอยู่ในอำนาจมือของเขาที่จะกระทำได้

2เขาโลภที่ดินแล้วก็ยึดเอาไป เขาโลภบ้านเรือนและก็ริบไปเสีย เขาบีบบังคับคนและบ้านเรือนของเขา และบีบคนกับมรดกของเขา

3เพราะฉะนั้นพระเจ้าจึงตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เรากำลังเตรียมภัยให้ตกกับครอบครัวนี้ ซึ่งเจ้าจะหลบคอของเจ้าให้พ้นไปไม่ได้ และเจ้าจะเดินอย่างผึ่งผายไปไม่ได้ เพราะจะเป็นการวิบัติ

4ในครั้งนั้นจะมีคนร้องขึ้นแทนเจ้า และจะร่ำไห้ด้วยการโอดครวญอย่างขมขื่น ว่า <<พวกเราพินาศอย่างสิ้นเชิงแล้ว พระองค์ทรงเปลี่ยนที่ดินกรรมสิทธิ์แห่งชนชาติของข้า พระองค์ทรงถอนไปจากข้าเสียแล้วหนอ พระองค์ทรงแบ่งไร่นาของพวกเรา ให้แก่บรรดาคนที่จับกุมพวกเรา>>

5ดังนั้น เจ้าจะไม่มีใครจับฉลากแบ่งที่ดินกัน ในชุมชนแห่งพระเจ้า

6เขาเทศนาว่า <<อย่าเทศนา อย่าให้ผู้ใดเทศนาเรื่องเช่นนี้ ความอัปยศตามเราไม่ทันดอก>>

7โอ พงศ์พันธุ์ของยาโคบเอ๋ย ควรจะพูดอย่างนี้หรือไม่ พระวิญญาณของพระเจ้าหมดความอดทนแล้วหรือ สิ่งเหล่านี้เป็นการกระทำของพระองค์หรือ ถ้อยคำของเราไม่กระทำให้บังเกิดผลดี แก่ผู้ที่ประพฤติชอบธรรมหรือ

8แต่เจ้าทั้งหลายลุกขึ้นต่อสู้ประชากร ของเราอย่างกับเป็นศัตรู เจ้าริบเอาเสื้อคลุมจากผู้ที่อยู่อย่างสงบ คือจากบรรดาผู้ที่ผ่านไปโดยไว้วางใจ ด้วยไม่นึกฝันว่าจะมีสงคราม

9เจ้าขับไล่พวกผู้หญิงในประชากรของเราออกไป จากเรือนอันผาสุกของเขาทั้งหลาย เจ้าได้เอาศักดิ์ศรีของเราไปเสีย จากเด็กๆของเขาเป็นนิตย์

10จงลุกขึ้นเดินไป เพราะที่นี่ไม่ใช่ที่พัก เพราะความไม่สะอาดซึ่งทำลาย ด้วยความพินาศอย่างทุกข์ระทม

11หากคนใดจะเที่ยวไปพูดคำไร้สาระและคำมุสา ว่า <<เราจะเทศนาให้ท่านฟังเรื่องเหล้าองุ่นและเมรัย>> เขาคงจะเป็นนักเทศน์ของชนชาตินี้ได้ละ

12โอ ยาโคบเอ๋ย เราจะรวบรวมเจ้าทั้งหลายเป็นแน่ เรารวบรวมคนอิสราเอลที่เหลืออยู่ และจะตั้งเขาไว้ด้วยกัน เหมือนฝูงแพะแกะอยู่ในคอก เหมือนฝูงสัตว์อยู่ในลานหญ้า คือคนมากมายเสียงดังเอิกเกริก

13ผู้ที่ทะลวงออกได้จะขึ้นไปก่อนเขาทั้งหลาย เขาทั้งหลายจะทะลวงออกไปและผ่านออกประตูเมือง เขาจะออกไปทางนี้ พระราชาของเขาทั้งหลายเสด็จไปก่อน คือพระเจ้าทรงนำหน้าเขา