โยบ

1แล้วเอลีฟัสชาวเทมานตอบว่า

2<<ถ้าจะลองพูดสักคำท่านจะทนไหวไหม ถึงกระนั้นใครจะอดพูดได้

3ดูเถิด ท่านได้แนะนำคนมามากมายแล้ว และท่านได้เสริมมือที่อ่อนเปลี้ยให้มีกำลัง

4ถ้อยคำของท่านหนุนใจคนที่กำลังสะดุด และท่านได้ทำเข่าที่อ่อนเปลี้ยให้มั่นคง

5แต่บัดนี้มาถึงท่านแล้วและท่านก็ท้อใจ มันแตะต้องท่านเข้า และท่านก็ลำบากใจ

6ความยำเกรงพระเจ้าเป็นความไว้วางใจของท่านมิใช่หรือ และการประพฤติดีรอบคอบของท่านเป็นความหวัง ของท่านมิใช่หรือ

7<<ขอคิดหน่อยซิว่า ผู้ที่ไร้ความผิดเคยพินาศหรือ หรือคนเที่ยงธรรมถูกตัดออกที่ไหน

8ตามที่ข้าได้เห็น บรรดาผู้ที่ไถความบาปผิด และหว่านความลำบาก ก็ได้เกี่ยวอย่างนั้น

9เขาพินาศด้วยลมหายใจของพระเจ้า และเขาต้องสิ้นไปด้วยลมแห่งพระพิโรธของพระองค์

10เสียงคำรามของสิงห์ และเสียงของสิงห์ดุร้าย ฟันของสิงห์หนุ่มก็หักเสียแล้ว

11สิงห์แข็งแรงพินาศเพราะขาดเหยื่อ และลูกของแม่สิงห์ก็กระจัดกระจายไป

12<<มีคำหนึ่งมาถึงข้าอย่างเงียบๆ หูของข้าได้ยินเสียงกระซิบคำนั้น

13ท่ามกลางความคิดจากนิมิตกลางคืน เมื่อคนหลับสนิท

14ความครั่นคร้ามมาเหนือข้าและตัวสั่น ซึ่งกระทำให้กระดูกทั้งสิ้นของข้าสั่นสะเทือน

15มีลมพัด ผ่านหน้าของข้า ขนที่เนื้อของข้าลุกชัน

16สิ่งนั้นนิ่งอยู่ แต่ข้าพิเคราะห์รูปร่างของสิ่งนั้นไม่ได้ มีสัณฐานอย่างหนึ่งข้างหน้าตาของข้า เงียบอยู่ แล้วข้าได้ยินเสียงหนึ่งว่า

17<คนเราจะชอบธรรมจำเพาะพระพักตร์พระเจ้าได้หรือ มนุษย์จะบริสุทธิ์ต่อหน้าผู้สร้างเขาได้หรือ

18ดูเถิด แม้ผู้รับใช้ของพระองค์ พระองค์ก็ไม่ทรงวางพระทัย และทูตสวรรค์ของพระองค์ พระองค์ทรงกล่าวโทษที่เขาโง่

19ผู้ที่อาศัยในเรือนดินจะยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด รากฐานของเขาอยู่ในผงคลีดิน ผู้ถูกขยี้เหมือนอย่างแมลงเม่า

20เขาถูกทำลายระหว่างเวลาเช้าและเย็น เขาพินาศไปเป็นนิตย์โดยไม่มีผู้ใดสนใจ

21ถ้าสายโยงเต็นท์ของเขาถูกถอดเสียภายในเขา เขาจะไม่ตายหรือ และด้วยปราศจากปัญญา>