โฮเชยา

1<<มาเถิด ให้เรากลับไปหาพระเจ้า เพราะว่าพระองค์ทรงฉีก และจะทรงรักษาเราให้หาย พระองค์ทรงโบยตี และจะทรงพันบาดแผลให้แก่เรา

2อีกสองวันพระองค์จะทรงให้เราฟื้น พอถึงวันที่สามจะทรงยกเราขึ้น เพื่อเราจะดำรงอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์

3ให้เรารู้จักให้เราพยายามรู้จักพระเจ้า การที่พระองค์เสด็จออกก็แน่นอนเหมือนอรุณ พระองค์จะเสด็จมาหาเราอย่างห่าฝน ดังฝนชุกปลายฤดูที่รดพื้นแผ่นดิน>>

4เอฟราอิมเอ๋ย เราจะทำอะไรกับเจ้าดี ยูดาห์เอ๋ย เราจะทำอะไรกับเจ้าหนอ ความรักของเจ้าก็เหมือนเมฆในยามเช้า เหมือนอย่างน้ำค้างที่หายไปแต่เช้าตรู่

5ฉะนี้ เราจึงให้ผู้เผยพระวจนะแกะสลักเขา เราประหารเขาเสียด้วยคำพูดจากปากของเรา การพิพากษาของเราก็ออกไปอย่างแสงสว่าง

6เพราะเราประสงค์ความรักมั่นคงไม่ประสงค์เครื่องสัตวบูชา เราประสงค์ความรู้ในพระเจ้ายิ่งกว่าเครื่องเผาบูชา

7แต่เขาหักพันธสัญญาที่ตำบลอาดัม ณ ที่นั่น เขาทรยศต่อเรา

8กิเลอาดเป็นเมืองของคนกระทำความชั่ว มีรอยโลหิตเป็นทางไป

9อย่างเหล่าโจรซุ่มคอยดักคนฉันใด พวกปุโรหิตก็ซุ่มคอยฉันนั้น เขากระทำฆาตกรรมตามทางที่ไปเชเคม แท้จริง เขาทำการลามก

10เราเห็นสิ่งน่าสยดสยองในนิเวศของอิสราเอล การเล่นชู้ของเอฟราอิมก็อยู่ที่นั่น อิสราเอลเป็นมลทิน

11โอ ยูดาห์เอ๋ย เจ้าก็เหมือนกันด้วย ฤดูเกี่ยวก็กำหนดไว้ให้เจ้าแล้ว เมื่อเราจะให้ประชากรของเรากลับสู่ สภาพเดิมจากการเป็นเชลย