1<<แม่โคทั้งหลายแห่งเมืองบาชานเอ๋ย จงฟังคำนี้เถิด คือผู้ที่อยู่ในภูเขาสะมาเรีย ผู้ที่บีบบังคับคนยากจน และขยี้คนขัดสน ผู้ที่กล่าวแก่สามีของตนว่า <เอามาซิคะ เราจะได้ดื่มกัน>
2พระเจ้าทรงปฏิญาณไว้ด้วยความบริสุทธิ์ของพระองค์ว่า ดูเถิด วันทั้งหลายก็มาถึงเจ้าแล้ว เขาจะเอาขอเกี่ยวเจ้าไป จนถึงคนที่สุดท้ายของเจ้า เขาก็จะเกี่ยวไปด้วยเบ็ด
3และเจ้าจะออกไปตามช่องกำแพง หญิงทุกคนจะออกไปตามช่องตรงข้างหน้าตน และเจ้าจะถูกทิ้งเข้าไปในฮารโมน>> พระเจ้าตรัสดังนี้แหละ
4<<จงมาที่เบธเอล มาทำการทรยศ มาที่กิลกาลซิ มาทำการทรยศให้ทวีมากขึ้น จงนำเครื่องสัตวบูชาของเจ้ามาทุกเช้า และนำทศางค์ ของเจ้ามาทุกสามวัน
5จงเผาบูชาโมทนาด้วยใช้สิ่งที่มีเชื้อ และประกาศการถวายบูชาด้วย ใจสมัคร จงโฆษณา โอ คนอิสราเอลเอ๋ย เจ้ารักที่จะกระทำอย่างนี้นี่นะ>> พระเจ้าตรัสดังนี้แหละ
6<<ทั่วไปทุกเมือง เราให้ฟันของเจ้าสะอาด สถานที่ทุกแห่งของเจ้าก็ขาดอาหาร เจ้าก็ยังไม่กลับมาหาเรา>> พระเจ้าตรัสดังนี้แหละ
7<<เราได้ยับยั้งฝนไว้เสียจากเจ้าด้วย เมื่อก่อนถึงฤดูเกี่ยวสามเดือน เราให้ฝนตกในเมืองหนึ่ง อีกเมืองหนึ่งไม่ให้ฝน นาแห่งหนึ่งมีฝนตก และนาที่ไม่มีฝนก็เหี่ยวแห้ง
8ดังนั้นชาวเมืองสองสามเมือง ก็ดั้นด้นไปหาอีกเมืองหนึ่ง เพื่อจะหาน้ำดื่ม และไม่รู้จักอิ่ม เจ้าก็ยังไม่กลับมาหาเรา>> พระเจ้าตรัสดังนี้แหละ
9<<เราโจมตีเจ้าด้วยให้ข้าวม้านและขึ้นรา บรรดาสวนของเจ้า และสวนองุ่นของเจ้า ต้นมะเดื่อและต้นมะกอกเทศของเจ้า ตั๊กแตนก็มากิน เจ้าก็ยังไม่กลับมาหาเรา>> พระเจ้าตรัสดังนี้แหละ
10<<เราให้โรคระบาดอย่างที่เกิดในอียิปต์ มาเกิดท่ามกลางเจ้า เราประหารคนหนุ่มของเจ้าเสียด้วยดาบ ทั้งเอาม้าทั้งหลายของเจ้าไปเสีย และกระทำให้ความเน่าเหม็นที่เต็นท์ของเจ้าคลุ้งเข้าจมูกเจ้า เจ้าก็ยังไม่กลับมาหาเรา>> พระเจ้าตรัสดังนี้แหละ
11<<เราคว่ำเจ้าเสียบ้าง อย่างที่พระเจ้าคว่ำเมืองโสโดมและเมือง โกโมราห์ เจ้าเหมือนดุ้นฟืนที่เขาหยิบออกมาจากกองไฟ เจ้าก็ยังไม่กลับมาหาเรา>> พระเจ้าตรัสดังนี้แหละ
12<<โอ อิสราเอลเอ๋ย เพราะฉะนั้นเราจะต้องกระทำกับเจ้าดังนี้ เพราะเราจะต้องกระทำเช่นนี้แก่เจ้า โอ อิสราเอลเอ๋ย จงเตรียมตัวเพื่อจะเผชิญพระเจ้าของเจ้า>>
13เพราะนี่แน่ะ พระองค์ผู้ปั้นภูเขาและสร้างพายุ และทรงประกาศพระดำริของพระองค์แก่มนุษย์ ผู้ทรงสร้างแสงเงินแสงทอง และทรงดำเนินบนที่สูงของพิภพ พระนามของพระองค์ คือ พระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธา