ชีวประวัติโดยสังเขปของนักบุญโยอาซาฟแห่งเบลโกรอด

ชีวประวัติโดยสังเขปของนักบุญโยอาซาฟแห่งเบลโกรอด นักบุญโยอาซาฟเกิดที่เมืองปรีลูกี ซึ่งในเวลานั้นอยู่ในเขตผู้ว่าการโปลตาวา เมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1705 ตรงกับวันฉลองการประสูติของพระมารดาพระเจ้า เมื่อรับศีลล้างบาป ท่านได้รับนามว่าโยอาคิม ท่านสืบเชื้อสายมาจากตระกูลกอร์เลนคอฟผู้เป็นชาวมาลอรัสเซียโบราณและเปี่ยมศรัทธา ในปี ค.ศ. 1712 บิดาได้ส่งโยอาคิมวัยเจ็ดขวบเข้าเรียนที่สถาบันเทววิทยาเคียฟ ภายในสถาบันนั้น ท่านรู้สึกโน้มเอียงเข้าสู่ชีวิตนักบวช ท่านทดสอบตนเองอยู่นานถึงเจ็ดปี แล้วในที่สุดจึงเปิดใจกับบิดามารดา มารดากับบิดาอ้อนวอนบุตรชายคนหัวปีอยู่นาน มิให้รับการตัดผมเข้าสู่สมณเพศ แต่ในปี ค.ศ. 1725 ท่านได้แอบรับราซโซฟอร์ในนามอิลลาเรียนที่อารามเมชีฮอร์สกีแห่งเคียฟ และในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1727 ได้รับการตัดผมเข้าสู่สมณเพศชั้นมานเทียในนามโยอาซาฟที่อารามภราดรภาพแห่งเคียฟ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นพร้อมกับการสำเร็จการศึกษาจากสถาบันเทววิทยา อีกหนึ่งปีต่อมา พระภิกษุโยอาซาฟได้รับการอภิเษกโดยอัครสังฆราชวาร์ลาม โวนาโตวิช ให้เป็นพระสังฆานุกรนักพรต และได้รับแต่งตั้งให้เป็นอาจารย์ในสถาบันเทววิทยาเคียฟ หลังจากพระคุณเจ้าวาร์ลามสิ้นชีวิต อัครสังฆราชราฟาอิล ซาโบโรสกีได้เข้าปกครองอัครสังฆมณฑลเคียฟ อัครสังฆราชราฟาอิลสังเกตเห็นความสามารถโดดเด่นของนักพรตหนุ่ม จึงเชิญท่านมารับใช้พระศาสนจักรในขอบเขตที่กว้างขึ้น ท่านได้รับมอบหมายหน้าที่สำคัญเป็นผู้ตรวจสอบประจำอัครสังฆมณฑลเคียฟ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1734 อัครสังฆราชราฟาอิลได้บวชพระสังฆานุกรนักพรตโยอาซาฟเป็นพระสงฆ์นักพรต และย้ายท่านจากอารามภราดรภาพประจำสถาบันการศึกษาไปยังเรือนอัครสังฆราชแห่งเคียฟ-โซเฟีย พร้อมกันนั้น ท่านได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกคณะกรรมการฝ่ายจิตวิญญาณแห่งเคียฟ ในการปฏิบัติหน้าที่ผู้ตรวจสอบ ท่านทุ่มเทความพยายามอย่างมากเพื่อแก้ไขข้อบกพร่องทางศีลธรรมของพระสงฆ์ประจำเขต ตำแหน่งในคณะกรรมการฝ่ายจิตวิญญาณเป็นเสมือนโรงเรียนอันดีสำหรับความสามารถด้านการจัดระเบียบของนักบุญ ในช่วงเวลานั้น ท่านได้ศึกษาความต้องการของผู้รับใช้ศาสนจักร ตลอดจนข้อดีและข้อบกพร่องของเขตมณฑลเป็นอย่างดี ณ ที่นี้ ความสามารถด้านการงานรอบด้านของโยอาซาฟ ซึ่งผสานกับการบำเพ็ญพรตภายในอย่างยิ่งใหญ่ ได้ปรากฏเด่นชัด ท่านก้าวขึ้นอย่างรวดเร็วบนบันไดแห่งความสมบูรณ์ฝ่ายจิต ดังปรากฏในผลงานของท่านที่ยังคงเหลืออยู่ชื่อ «การต่อสู้ของคุณธรรมอันทรงเกียรติเจ็ดประการกับบาปมหันต์เจ็ดประการ» เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1737 พระสงฆ์นักพรตโยอาซาฟได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสอารามนักบุญการแปรพระกายแห่งมฮาร์ พร้อมได้รับเลื่อนสมณศักดิ์เป็นอิกูเมน ในอารามของตน อิกูเมนได้ทุ่มเทกำลังทั้งหมดเพื่อการจัดระเบียบและพัฒนาอาราม ซึ่งในอดีตเคยเป็นปราการของคริสตจักรออร์โธดอกซ์ในการต่อสู้กับสหภาพคริสตจักร ภายในอารามมีพระธาตุของนักบุญอาฟานาซี พระสังฆราชแห่งคอนสแตนติโนเปิล ผู้เป็นนักบุญผู้ทำการอัศจรรย์แห่งลูบินสกี (วันระลึก 2 พฤษภาคม) หลายครั้ง พระสังฆราชอาฟานาซีได้มาปรากฏต่ออิกูเมนโยอาซาฟ เพื่อเป็นพยานถึงการคุ้มครองของพระองค์ ในปี ค.ศ. 1744 เมโทรโพลิแทนราฟาอิลได้เลื่อนอิกูเมนโยอาซาฟขึ้นเป็นอาร์คิมันไดรต์ ในปลายปีเดียวกันนั้น ท่านถูกเรียกตัวไปมอสโก และไม่นานต่อมา ตามคำสั่งของสังฆสภาศักดิ์สิทธิ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้แทนปกครองลาวราพระตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์ ในอารามแห่งนักบุญเซอร์เกแห่งราโดเนียช ท่านยังคงปฏิบัติภารกิจที่ได้รับมอบหมายจากพระศาสนจักรด้วยความเสียสละเช่นเดิม เพราะในเวลานั้นจำเป็นต้องใช้กำลังอย่างมากในการบูรณะอารามหลังเกิดเพลิงไหม้ เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1748 ณ อาสนวิหารนักบุญเปโตรและนักบุญเปาโลในนครปีเตอร์สเบิร์ก อาร์คิมันไดรต์โยอาซาฟได้รับการอภิเษกเป็นพระสังฆราชแห่งเบลโกรอด เมื่อเข้ารับตำแหน่งพระสังฆราชประจำสังฆมณฑลแล้ว นักบุญโยอาซาฟเอาใจใส่อย่างเคร่งครัดต่อความเลื่อมใสศรัทธาและสภาพของพระวิหาร ต่อความถูกต้องในการประกอบพิธีกรรม และโดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อศีลธรรมของฝูงแกะของท่าน นักบุญให้ความสำคัญเป็นพิเศษแก่การศึกษาของพระสงฆ์ การปฏิบัติตามกฎระเบียบของศาสนจักรและจารีตประเพณีของศาสนจักรอย่างถูกต้อง เช่นเดียวกับแต่ก่อน นักบุญโยอาซาฟทุ่มเทกำลังทั้งหมดแก่พันธกิจอภิบาลในฐานะพระสังฆราช โดยไม่คำนึงถึงสุขภาพของตนเอง ก่อนถึงวาระมรณภาพ นักบุญได้ห้ามสเตฟาน ผู้รับใช้ประจำกุฏิของท่าน แสวงหาสมณศักดิ์พระสงฆ์ และเตือนว่าหากไม่เชื่อฟัง เขาจะถึงแก่ความตายก่อนวัยอันควร สำหรับวาซิลี ผู้รับใช้ประจำกุฏิอีกคนหนึ่ง นักบุญได้บอกว่าเขาจะเป็นสังฆานุกร แต่จะไม่มีวันได้สมณศักดิ์พระสงฆ์ และคำพยากรณ์นี้ก็สำเร็จในเวลาต่อมา เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1754 นักบุญได้ล่วงหลับไปในองค์พระผู้เป็นเจ้า การประกาศให้นักบุญโยอาซาฟอยู่ในลำดับนักบุญมีขึ้นเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1911